Naar de inhoud
identity
explorer
Pak het pad weer op
×
Iemand moet de groepsreis echt boeken. Wat doe jij?
Je boekt hem. Geregeld. Klagen kan daarna bij jou.
Je legt je pas vast als je precies weet hoe de bedden zijn.
Je stuurt negen links in vier minuten en boekt er precies nul.
Je checkt wie het echt kan betalen voordat iemand geld overmaakt.
Je boekt die met uitzicht, want we doen dit maar één keer.
Je maakt de spreadsheet waarvan iedereen later doet alsof die overbodig was.
Het is elf uur ’s avonds en iemand stelt voor om nog uit te gaan. Wat doe jij?
Je bent al binnen. En daar blijf je ook.
Je bent aangekleed voordat ze hun zin hebben afgemaakt.
Je gaat mee, vooral omdat het klonk alsof ze gezelschap nodig hadden.
Je gaat mee, en op de een of andere manier wordt het een avond waar mensen het jaren later nog over hebben.
Je gaat mee, en zorgt stilletjes dat iedereen daarna veilig thuiskomt.
Je twijfelt veertig minuten, gaat toch, en hebt een heerlijke avond.
Iemand vertelt je een geheim dat diegene eigenlijk niet mocht doorvertellen. Wat doe jij?
Het brandt de rest van de week op je tong.
Je maakt je vooral zorgen om degene over wie het geheim eigenlijk gaat.
Je spreekt diegene erop aan dat die het vertelde, en bewaart het daarna jarenlang perfect.
Je ziet meteen welke delen ervan onmogelijk waar kunnen zijn.
Je wou dat diegene het niet had verteld, want nu draag je iets wat scheef hangt.
Je bewaart het. Voor altijd. Jij bent hier duidelijk voor gemaakt.
Hoe ziet jouw ideale avond thuis eruit?
Iedereen van wie je houdt in één kamer, en op tafel iets wat jij hebt gekookt.
Zes mensen die je mag, één geweldige playlist, alle lichten aan.
Eén klus goed afgemaakt en een keuken die echt schoon is.
Goed gezelschap, mooie glazen en helemaal niets wat beslist hoeft te worden.
Eén persoon, één heel lang gesprek, beide telefoons met het scherm naar beneden.
Eerlijk? Niet thuis. Er is nog een plek waar je niet bent geweest.
Iemand bekritiseert je werk waar anderen bij zijn. Wat doe jij?
Het ligt je drie dagen zwaar op de maag en je vertelt het aan niemand.
Je bent het in stilte eens met de terechte helft, en repareert dat deel vanavond nog.
Je glimlacht, haalt de angel eruit en vergeet stiekem nooit de gezichten om je heen.
Je zegt helemaal niets en stelt je mening over diegene voorgoed bij.
Je zegt vrolijk en recht voor zijn raap terug hoe het zit, zonder kwade bedoelingen.
Je noteert het, legt het weg en hebt het voor het eind van het kwartaal met hard werken weerlegd.
Hoe ga je om met een regel waarvan je zeker weet dat hij fout is?
Je volgt hem precies en documenteert nauwkeurig waarom hij niet werkt.
Je verdedigt beide kanten zo goed dat niemand ziet welke de jouwe is.
Je negeert hem stilletjes en legt nooit uit dat je hem negeert.
Je zegt hardop, luid en waar iedereen bij is, dat hij stom is.
Je volgt hem tot je hoog genoeg zit om hem zelf te schrappen.
Je breekt hem uit principe en schrijft een kort essay waarin je uitlegt waarom.
Een vriend is van slag en wil niet zeggen waarom. Wat doe jij?
Je maakt alles om diegene heen makkelijker tot die eraan toe is om te praten.
Je weet allang waarom. Je wacht toch tot het hardop gezegd wordt.
Je neemt diegene een middag mee naar iets compleet anders.
Je biedt de praktische oplossing die het probleem echt kleiner maakt.
Je stelt de directe vraag die iedereen te beleefd is om te stellen.
Je voelt het zo intens mee dat je er nu zelf ook van slag van bent.
Waar ben jij echt het slechtst in?
Iets loslaten als je eenmaal hebt besloten dat het verraad was.
Ergens blijven als het niet meer interessant is.
Rusten zonder er eerst een rechtvaardiging voor te verzinnen.
Toegeven dat je wilt wat iedereen wil, ook als het echt zo is.
Weten waar jij ophoudt en de stemming van een ander begint.
Wachten. Op wat dan ook, hoe kort ook, wanneer dan ook.
Je krijgt onverwacht een week vrij. Wat doe jij?
Je gaat weg. Waarheen beslis je pas als je op het vliegveld staat.
Je doet eindelijk dat ding dat je al twee jaar uitstelt.
Je duikt in een onderwerp waar niemand op aarde je om gevraagd heeft.
Je laat de hele week prachtig vervloeien tot bijna niets.
Je begint aan het project waar je iedereen al maanden mee dreigt.
Je doet helemaal niets, heel goed, in een heel goede stoel.
Waarin vergissen mensen zich bij jou?
Ze denken dat je kil bent. Je hebt het gewoon heel druk.
Ze denken dat je afstandelijk bent. Je bent gewoon een paar stappen verder.
Ze denken dat je vaag bent. Je bent met andere dingen bezig.
Ze denken dat je boos bent. Je bent gewoon klaar met nadenken.
Ze denken dat je lui bent. Je weigert het alleen half te doen.
Ze denken dat je wispelturig bent. Je vindt het gewoon allemaal interessant.
Wat is jouw echte rol in een groepsopdracht?
Jij vraagt je af of dit project überhaupt zou moeten bestaan.
Jij maakt het om twee uur ’s nachts mooi, zonder extra punten.
Jij bent al begonnen voordat de vergadering voorbij is.
Jij doet je deel goed en laat je niet opjagen.
Jij praat met iedereen en verbindt de losse eindjes.
Jij ziet wie kopje-onder gaat en helpt diegene stilletjes.
Hoe wil je dat mensen zich jou later herinneren?
Als degene door wie iedereen zich een beetje minder alleen voelde.
Als degene die altijd als eerste ging, zonder dat iemand erom vroeg.
Als degene bij wie je altijd zomaar kon aanwaaien.
Als degene die nooit, bij geen enkele gelegenheid, saai was.
Als degene die iedereen bij elkaar hield, door alles heen.
Als degene door wie het überhaupt leuk was om erbij te zijn.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
Je ontdekker
Je wijzigingen zie je meteen op het pad.
×
Ontwerp
Wren
Nova
Liana
Flux
Huid
Jas
Kleur rugzak
Hoed
Rugzak
Klaar